ABCDEFGHIJKLMNÑNgOPQRSTUVWXYZ

  • folk (fok)

    1. :
      ukol sa karaniwang tao; nagmula o laganap sa karaniwang tao

  • folk- (folk)

    1. :
      bayan, hal folklore, folksong

  • folk (fók)

    1. :
      tao sa pangkalahatan o sa tiyak na uri

  • music (myú•zik)

    1. :

  • background music (bák•grawnd myú•sik)

    1. :
      musika o tunog na ginagamit bílang pansaliw sa usapan o aksiyon sa isang dula, pelikula, at katulad.

  • soul music (sowl myú•sik)

    1. :
      uri ng musika ng mga Ameri-kanong Itim noong dekada 1950 at may pinaghalòng rythmn at blues, at ginagamit sa simbahan

  • pop music (pap myú•sik)

    1. :

  • folk singer (fók sí•nger)

    1. :
      manganganta ng katutubòng awit

  • country music (kán•tri myú•sik)

    1. :
      estilo o uri ng popular na musika sa Amerika na sinasa-liwan ng malaki at may bagting na instrumento, nagmula sa katutu-bòng musika ng timog-silangan at musikang koboy ng Kanluran

  • sheet music (syit myú•sik)

    1. 1:
      inilimbag na musika at naiiba sa itinanghal o inerekord
    2. 2:
      musika, karaniwang iisang komposisyon at inilimbag sa papel na hindi pa nabibigkis

  • music concrete (myú•zik kon•krit)

    1. :
      anyo ng isang ekspe-rimental na musika na nabuo mula sa likás na tunog, hal tunog ng máki-ná, lagaslas ng tubig

  • piped music (payp myú•sik)

    1. :
      musikang nakarekord at tinutugtog sa mga pampublikong pook.

  • rock music (rak myú•sik)

    1. :
      anyo ng musikang popular na nagmula sa musikang rock and roll at pop na lumaganap noong kalagit-naan hanggang pagtatapos ng dekada sisenta ng ika-20 siglo

  • chamber music (tséym•ber•myú•sik)

    1. :
      musikang tinutugtog ng isang maliit na pangkat, karaniwang sa isang silid sa halip na bulwagan

  • music stand (myú•sik is•tánd)

    1. :